ckr konstancin jeziorna gąsiorowskiego

Etapy są często przedstawiane na wykresach pokazujących typy skojarzeń, które są unikalne dla danego gatunku. Na przykład, istnieje 12 różnych etapów u myszy, a każdy etap jest reprezentowany przez specyficzny zestaw komórek płciowych obecnych w jednym punkcie tubuliny w tym samym czasie. Jest sześć takich etapów u człowieka (9). Gdy badane są kanaliki dorosłe myszy w przekroju poprzecznym, każdy kanalik widoczny w przekroju poprzecznym można przypisać do określonego stadium, w zależności od komórek zarodkowych obecnych w kanaliku. Jeśli jednak kanalik jest analizowany podłużnie, można zauważyć, że te etapy są ustawione tak, że komórki zarodkowe w połączeniu naturalnie przechodzą do następnej fazy ich rozwoju lub przejścia do następnego etapu. Postęp komórek rozrodczych przez każdy etap wzdłuż kanalików jest znany jako fala spermatogenna. Gdybyśmy byli w stanie zaobserwować zróżnicowanie komórek zarodkowych w czasie w jednym punkcie kanalików, zobaczylibyśmy pojawienie się zdefiniowanej grupy powiązań komórek, po której następowało kilka innych, a następnie pojawienie się pierwotnego zestawu skojarzeń, stanowiącego cykl nabłonek nasienny. U dowolnego ssaka liczba stadiów jest arbitralna (tzn. Nie ma odniesienia do rozwoju komórek zarodkowych) i jest specyficzna dla gatunku. Te ponumerowane schematy inscenizacji są powszechnie akceptowanym systemem opisującym spermatogenezę. Pełny opis różnych schematów szczepienia u ssaków wykracza poza zakres tego przeglądu; jednak ich listę można znaleźć w ref. 2. W rzeczywistości zróżnicowanie komórek zarodkowych jest kontinuum. Dla wielu studentów spermatogenezy opis i opis cyklu powoduje dezorientację lub, co najlepsze, obojętność. Istnieje jednak bardzo prosty sposób zrozumienia cyklu i sposobu jego generowania. Po pierwsze, należy przyjąć, że czas postępu rozwoju komórek zarodkowych jest nieodłącznie związany z komórkami zarodkowymi danego gatunku i nie ma wpływu na komórki somatyczne. To przypuszczenie pochodzi z badań, w których szczurze komórki rozrodcze zostały przeszczepione do mysich jąder. Czas rozwoju komórek zarodkowych i późniejsze połączenia komórkowe były takie jak w przypadku komórek macierzystych szczura dawcy, a nie myszy (10). W pojedynczym punkcie mysiego kanalika nasiennego, przejście niezróżnicowanych spermatogonii A do szlaku różnicowania (tj. Ich przejście do spermatogonii A1), a zatem do mejozy, następuje co 8,6 dni (Figura 2B). Czas tego przejścia pokrywa się również z uwolnieniem plemników do światła kanalika w tym pojedynczym punkcie kanalika. Zatem, co 8,6 dni u myszy (16 dni u ludzi), w dowolnym punkcie wzdłuż kanalika, spermatogonia będzie różnicować się u podstawy kanalika, a plemniki będą uwalniane do światła. W przypadku myszy oba te procesy zachodzą podczas etapu VIII. U ludzi wydaje się, że różnicowanie A-palespermatogonia następuje w stadium II. VI, podczas gdy plemniki są uwalniane na samym początku etapu III (9). Niemniej jednak, biorąc pod uwagę, że myszy i ludzie mają podobne typy komórek i że cykl rozwoju komórek zarodkowych jest obecny u obu gatunków, mysz jest doskonałym modelem do badania spermatogenezy ssaków. Figura 2. Cykl nabłonka nasiennego. (A) Standardowe przedstawienie cyklu nabłonka nasiennego dla jąder myszy. Zmienne odległości między etapami cyklu są proporcjonalne do czasu trwania każdego z tych połączeń komórkowych. Czerwona strzałka wskazuje czas w cyklu, w którym witamina A jest wymagana do zaangażowania w mejozę. (B) Przedstawienie sposobu generowania cyklu. Spermatogonia podlega mitotycznej ekspansji, a w wyniku działania witaminy A (w postaci RA) (czerwone strzałki) inicjuje mejozę i ostatecznie przekształca się w plemniki
[więcej w: odma prężna, obliteracja, objaw lasegue ]