Kontrolowana próba Bupropionu o przedłużonym uwalnianiu, plastra nikotynowego lub obu dla rzucenia palenia ad

Porównaliśmy bupropion, placebo, plaster nikotynowy, 2 oraz kombinację bupropionu i plastra nikotynowego pod względem skuteczności.13 Zbadaliśmy również, czy leczenie bupropionem łagodzi objawy odstawienia nikotyny, takie jak negatywny nastrój. Metody
Tematy, badania przesiewowe i losowanie
Badani byli rekrutowani w czterech ośrodkach badawczych za pomocą reklam w mediach. Pierwszy przedmiot został zapisany w sierpniu 1995 r., A kontynuacja została zakończona w marcu 1997 r. Z ogólnej liczby 1182 osób poddanych badaniu przesiewowemu 893 spełniło kryteria przesiewowe i zapisano: 218 w Arizonie, 227 w Kalifornii, 220 w Nebrasce, i 228 w Wisconsin. Osobnicy zostali losowo przydzieleni do jednego z czterech traktowań z zastosowaniem projektu nierównych komórek: 160 pacjentów przydzielono do otrzymywania placebo, 244 w celu otrzymania plastra nikotynowego, 244 do otrzymania bupropionu i 245 do otrzymania bupropionu i plastra z nikotyną. Randomizacja nie była równoważona na stronach.
Badani byli przesiewani za pomocą wywiadu telefonicznego i sesji wstępnej, która obejmowała badanie fizykalne, elektrokardiografię i radioterapię klatki piersiowej. Protokół badania został zatwierdzony przez instytutową komisję ds. Oceny w każdym miejscu. Wszyscy uczestnicy wyrazili pisemną świadomą zgodę.
Aby wziąć udział w badaniu, uczestnicy musieli mieć co najmniej 18 lat, aby palić co najmniej 15 papierosów dziennie, aby ważyć co najmniej 45,4 kg (100 funtów), aby zmotywować się do rzucenia palenia i mówić po angielsku. Tylko jeden palacz na gospodarstwo domowe mógł zapisać się do badania. Pacjenci zostali wykluczeni z następujących powodów: poważne lub niestabilne zaburzenia pracy serca, nerek, nadciśnienia tętniczego, płuc, układu dokrewnego lub neurologiczne, zgodnie z oceną lekarza prowadzącego badania; wrzody; drgawki lub zaburzenia dermatologiczne; aktualne rozpoznanie epizodu dużej depresji lub wywiadu z napadami paniki, psychozą, zaburzeniem dwubiegunowym lub zaburzeniami jedzenia; stosowanie nikotynowej terapii zastępczej w ciągu sześciu miesięcy przed rozpoczęciem badania; ciąża lub laktacja; nadużywanie alkoholu lub leku nie zawierającego nikotyny w ciągu poprzedniego roku; stosowanie leku psychotropowego w ciągu tygodnia przed naborem; użycie badanego leku w ciągu miesiąca przed naborem; wcześniejsze zastosowanie bupropionu; obecne stosowanie innych metod leczenia uzależnienia od tytoniu; i regularne stosowanie wszelkich wyrobów tytoniowych bez dodatku papierosów.
Okres leczenia
Okres leczenia wynosił dziewięć tygodni. Docelowe daty rzucenia zostały ustalone na drugi tydzień, zwykle na dzień 8. Uczestnicy byli oceniani co tydzień i uczestniczyli w krótkiej (15 minut lub mniej) indywidualnej sesji doradczej dotyczącej zaprzestania palenia w każdym tygodniu. Tematy poradnictwa obejmowały motywację, identyfikację wyzwalaczy palenia tytoniu, odpowiedzi radzenia sobie, zarządzanie wagą i stosowanie leków. Doradcy zastosowali standardową terapię opracowaną przez Hurt a i współpracowników12. Badani otrzymali również wsparcie telefoniczne od doradcy około trzy dni po dacie zakończenia leczenia.
Okres kontynuacji
Oceny follow-up i porady dotyczące zapobiegania nawrotom miały miejsce podczas wizyt w klinice 10, 12, 26 i 52 tygodnie po rozpoczęciu badania. Oprócz wizyt lekarskich w tym okresie badani otrzymywali osiem telefonów od doradcy, jeden na miesiąc w 3, 4 i 5 miesiącu oraz 7 do 11
[patrz też: diklofenak, flexagen, bupropion ]
[przypisy: litania do ducha sw i obietnice, niewydolność żylna, niskorosłość ]