Liposomalna amfoterycyna B do terapii empirycznej u pacjentów z trwałą gorączką i neutropenią ad 5

Tak więc w ciągu ostatnich trzech dni leczenia 117 pacjentów otrzymujących liposomalną amfoterycynę B (34 procent) i 58 otrzymujących konwencjonalną amfoterycynę B (17 procent) otrzymywało dawkę wyższą niż standardowa (P <0,001). Zmniejszono również dawkę z powodu toksyczności (zarówno w przypadku zdarzeń związanych z infuzją, jak i niepowodujących infuzji) u pacjentów leczonych konwencjonalną amfoterycyną B (101 pacjentów [29 procent]) niż u pacjentów leczonych liposomalną amfoterycyną B (36 pacjentów [ 10 procent], P <0,001). Skuteczność
Tabela 2. Tabela 2. Pomiary skuteczności empirycznej terapii przeciwgrzybiczej za pomocą liposomalnej amfoterycyny B lub konwencjonalnej amfoterycyny B. Ogólny wskaźnik sukcesu w odniesieniu do wyniku złożonego wynosił 50,1 procent dla pacjentów otrzymujących liposomalną amfoterycynę B i 49,4 procent dla osób otrzymujących konwencjonalną amphoterycynę B ( Tabela 2). W ramach złożonej punktacji odnoszącej sukces, obie grupy terapeutyczne miały podobne wskaźniki przeżycia, gorączki, skuteczne leczenie jakiejkolwiek infekcji grzybowej linii bazowej, brak przełomowych zakażeń grzybiczych i brak przerwania badanego leku z powodu toksyczności lub braku skuteczność. Gdy różnice pomiędzy otrzymującymi liposomalną amfoterycynę B i tymi otrzymującymi konwencjonalną amfoterycynę B analizowano dla podgrup – dorosłych i dzieci, pacjentów wysokiego ryzyka i niskiego ryzyka oraz tych otrzymujących profilaktykę przeciwgrzybiczą lub rekombinowany czynnik stymulujący wzrost kolonii i tych, którzy nie otrzymują takich środków – wyniki były zgodne z ogólnymi wynikami badania.
Tabela 3. Tabela 3. Udowodnione przełomowe zakażenia grzybicze podczas empirycznej terapii przeciwgrzybiczej za pomocą liposomalnej amfoterycyny B lub konwencjonalnej amfoterycyny B. Istniało znacznie mniej udowodnionych inwazyjnych przełomów grzybiczych u pacjentów otrzymujących liposomalną amfoterycynę B (11 pacjentów [3,2 procent]) niż u osób otrzymujących konwencjonalna amfoterycyna B (27 pacjentów [7,8 procent], P = 0,009) (tabela 3). Różnica ta była niezależna od kategorii ryzyka, grupy wiekowej, innej profilaktyki przeciwgrzybiczej lub wcześniejszej terapii cytokinami. Istniała również istotnie niższa częstość przełomowej kandydemii u pacjentów otrzymujących liposomalną amfoterycynę B niż u osób otrzymujących konwencjonalną amfoterycynę B (3 vs 12, P = 0,03). Wszystkich oprócz 3 z tych 15 pacjentów miało grzybicę z powodu gatunków Candida innych niż Candida albicans. Sześciu pacjentów otrzymujących liposomalną amfoterycynę B i troje pacjentów otrzymujących konwencjonalną amfoterycynę B miało prawdopodobną aspergilozę płucną (p = 0,5). Ustalenia radiologiczne w tych przypadkach były uważane za zgodne z aspergilozą, ale nie zostały udowodnione mikrobiologicznie ani histologicznie.
U pacjentów otrzymujących liposomalną amfoterycynę B obserwowano tendencję do poprawy przeżycia; U 25 pacjentów otrzymujących liposomalną amfoterycynę B zmarło, w porównaniu z 36 otrzymującymi konwencjonalną amfoterycynę B (P = 0,18). Badacze, którzy nie zostali poinformowani o leczeniu, stwierdzili infekcje grzybicze jako główną przyczynę śmierci u 4 pacjentów otrzymujących liposomalną amfoterycynę B i 11 otrzymujących konwencjonalną amfoterycynę B (P = 0,11).
Bezpieczeństwo i tolerancja
Toksyczność związana z infuzją
Tabela 4
[więcej w: flexagen, bupropion, diltiazem ]
[więcej w: hodyszewo msze, objawy raka pluc, objawy sm ]