szpital mswia warszawa oddział gastroenterologii

Jednakże, ekspresja grasicy antygenów siatkówki między poszczególnymi ludźmi i szczepami myszy jest zmienna (15, 16), a poziomy ekspresji niewystarczająco wysokie, aby indukować eliminację komórek T z pokrewnymi TCR, mogą umożliwić ucieczkę komórek T specyficznych wobec antygenu siatkówki do obrzeże. Rzeczywiście, komórki T specyficzne dla reten- tyny siatkówki można wykryć u zdrowych ludzi poprzez ich proliferację w hodowli w obecności reten- tylki siatkówki z częstością do 4 na 10 milionów limfocytów krwi obwodowej (17). Prawdopodobnie jest to poważne niedoszacowanie ich liczby, ponieważ metody, które nie polegają na proliferacji, ale określają ilościowo częstotliwość komórek T reagujących na antygen bezpośrednio poprzez zastosowanie tetramerów peptydu MHC typowo wykrywają 20-krotnie wyższe specyficzne dla antygenu siatkówki. Częstotliwości komórek T (18). Ponadto, arestyna jest tylko jednym z co najmniej 10 antygenów siatkówki, o których wiadomo, że są uodajne u zwierząt (8). Komórki T reagujące z antygenami tkankowymi, które wymykają się spod kontroli w grasicy, są zwykle poddawane regulacji przez obwodowe mechanizmy tolerancji, które indukują komórki T, które stają się niereagujące (tolerancyjne) na ich specyficzny antygen, gdy napotykają ten antygen w zdrowych tkankach, ale antygeny siatkówki znajdujące się w oko jest stosunkowo niedostępne. Tak więc, krążące komórki T specyficzne względem antygenu siatkówki prawdopodobnie będą. Nieświadome. ich pokrewnego antygenu, a nie tolerancję i mogą być aktywowane przez przypadkowe spotkanie z antygenem, prawdopodobnie w postaci komponentu mikrobiologicznego, który strukturalnie naśladuje ich pokrewny antygen tkankowy (19). Rzeczywiście, wykazano, że wymuszona ekspresja antygenu siatkówki na obrzeżach (jako transgen, przez dostarczanie retrowirusowe lub przez szczepienie nagim DNA) powoduje tolerancję i oporność na późniejsze wywoływanie autoimmunizacji (20. 23). Dlatego poprzez sekwestrację antygenów siatkówki w oku i utrudnianie tolerancji obwodowej, przywilej immunologiczny może faktycznie predysponować do autoagresji oka (24). Modele zapalenia błony naczyniowej uszu Zrozumienie zapalenia błony naczyniowej rozwinęło się ogromnie w wyniku rozwoju zwierzęcych modeli choroby. Eksperymentalne autoimmunologiczne zapalenie błony naczyniowej (EAU) indukowane jest przez immunizację zwierząt antygenami siatkówczymi, o których wiadomo, że wywołują odpowiedzi w limfocytach izolowanych od pacjentów z zapaleniem błony naczyniowej. Wywoływanie patologii ocznej u zwierząt wymaga jednoczesnego podawania adiuwantów bakteryjnych, takich jak toksyna krztuścowa i / lub CFA, które zawierają zabite ciepłem bakterie gruźlicy. To uruchamia receptory rozpoznawania wzorców bakteryjnych na wrodzonych komórkach odpornościowych (monocyty, komórki dendrytyczne, neutrofile, komórki NK, komórki NKT i komórki T) i zapewnia prozapalne środowisko immunologiczne wymagane do kierowania adaptacyjną odpowiedzią immunologiczną w kierunku autopatogenicznej ścieżki efektorowej (zobacz poniżej,. Podstawowe mechanizmy zapalające zapalenie błony naczyniowej oka.). W rzeczywistości pobudzenie wrodzonej odpowiedzi immunologicznej może samo przez się spowodować zapalenie oczu w modelach zwierzęcych (25, 26) i prawdopodobnie u ludzi (tabela 1). Ponieważ żaden model zwierzęcy nie jest w stanie odtworzyć pełnej złożoności ludzkiej choroby, konieczne jest opracowanie i wykorzystanie różnych modeli do reprezentowania różnych aspektów i różnych klinicznych / immunologicznych objawów zapalenia błony naczyniowej. Główne modele zapalenia błony naczyniowej i ich istotne punkty podsumowano w Tabeli 2. Ogólnie modele EAU można podzielić na indukowane (przez immunizację) i spontaniczne (chociaż myszy zostały zmanipulowane genetycznie). Klasyczny. Model EAU, wywołany przez immunizację antygenem siatkówki w CFA, bez wątpienia był najbardziej przydatny pod względem rozcięcia podstawowych komórkowych i molekularnych mechanizmów zapalenia naczyniówki. Łącząc użycie specyficznych odczynników immunologicznych i genetycznie zmodyfikowanych szczepów myszy, model ten dostarczył większości wglądu w patogenezę zapalenia błony naczyniowej (przegląd w ref.
[więcej w: niewydolność żylna, objaw lasegue a, odleżyny leczenie ]