żnin dyżury aptek

Jest to szczególnie interesujące, biorąc pod uwagę, że wątroba jest w dużej mierze organem poliploidalnym, z potencjalnie podwyższonymi podstawowymi wskaźnikami nieprawidłowej agregacji chromosomów. W związku z tym możliwe jest, że dalsze zwiększanie poziomów selekcji błędnych może być nieakceptowalne fizjologicznie i zmniejszyć sprawność komórkową. Postulat ten potwierdzają eksperymenty na liniach komórek ludzkich pochodzących z nowotworów, które pokazują, że wzrost nieprawidłowej agregacji chromosomów poza pewien poziom może być cytotoksyczny (64). W mysich syngenicznych modelach raka płuca, celowanie w cyklinę E prowadziło do wielobiegunowego podziału komórek połączonego z masową błędną agregacją chromosomu, która miała znaczący efekt przeciwnowotworowy (65). W innym modelu myszy poziomy białek białka sygnałowego SAC Bub1 są zredukowane, aby wytworzyć CIN. Bub1 uczestniczy w sygnalizacji SAC, a także w regulacji przyłączania mikrotubuli do chromosomów. Podczas gdy heterozygotyczność Bub1 zwiększała liczbę guzów okrężnicy w podatnym szczepie APCmin / +, myszy heterozygotyczne Bub1 miały mniejszą skłonność do guzów jelita cienkiego w porównaniu z myszami typu dzikiego (66). W tych pracach obliczeniowych przewiduje się, że współczynnik błędnej selekcji chromosomu pomiędzy 10-3 a 10 .2 na chromosom jest optymalny dla sprawności komórkowej (67). Wskaźniki te odpowiadają pojedynczym błędom w segregacji chromosomów co 2 do 20 podziałów, które są również zgodne z obserwacjami w ludzkich liniach komórek rakowych i próbkach nowotworów, w których częstotliwości komórek wykazujących błędną agregację chromosomów wynosiły od 10% do 60% (5, 48). . W istocie ta dopuszczalna granica błędnej agregacji chromosomów nie jest nowatorską koncepcją, biorąc pod uwagę, że CIN jest komórkowym czynnikiem zmiany. Ta sama idea jest proponowana dla poziomu mutacji DNA, który pozwala na sprawność populacji (68); przy tych optymalnych szybkościach możliwa jest adaptacja, ale zdolność do zmiany jest wystarczająco ograniczona, aby zachować nabyte korzystne cechy. CIN i aneuploidalny krajobraz fizyczny Znaczne wyzwanie w tej dziedzinie wynika z istotnej potrzeby oddzielenia indywidualnych wkładów aneuploidii od CIN. Może to nie być proste zadanie, zważywszy na to, że błędna segregacja chromosomów prowadzi do aneuploidii i technicznie trudno jest uzyskać eksperymentalnie jednorodnie aneuploidalne komórki, które nie wykazują podwyższonych częstotliwości błędnej agregacji chromosomów. Co więcej, nie jest możliwe bezpośrednie obserwowanie zdarzeń błędnej selekcji chromosomów w ludzkich guzach w czasie rzeczywistym. W konsekwencji często stosowano aneuploidię jako marker zastępczy dla CIN (27, 56, 69, 70). Na przykład badania poszukujące sygnatur ekspresji genów dla CIN w ludzkich nowotworach wykorzystywały profile ekspresji wspólne dla komórek aneuploidalnych, przy założeniu, że te komórki prawdopodobnie wykazują CIN (71). W tym samym czasie, w większości eksperymentów przeprowadzonych w modelach mysich, stabilne chromosomalnie komórki diploidalne są przekształcane w komórki zarówno aneuploidalne, jak i niestabilne chromosomalnie, co utrudnia ustalenie, czy aneuploidia lub CIN są motorem aktywacji nowotworów. Złożoną zależność między CIN a inicjacją i wzrostem guza można lepiej zrozumieć, pamiętając o wyraźnym rozróżnieniu między CIN a aneuploidią. Biorąc pod uwagę mnogość genów na każdym chromosomie, możliwe kombinacje nierównowagi transkryptu genów stworzone przez aneuploidalne kariotypy są niesamowicie duże. Ponadto nie wszystkie aneuploidalne kariotypy są korzystne zarówno dla inicjacji, jak i wzrostu nowotworu, tak jak mutacje mogą być korzystne lub szkodliwe dla komórek nowotworowych. Określamy ciągle zmieniającą się sprawność komórkową w szerokim zakresie możliwych aneuploidalnych kariotypów w aneuploidalnym krajobrazie fitness, w którym istnieją zarówno korzystne, jak i niekorzystne kombinacje chromosomów.
[patrz też: numer statystyczny choroby, objawy raka pluc, objaw lasegue a ]